Sorgulama yeteneğini yitirmiş, iradesiz kılınmış, geleceğe ufku olmayan tamamıyle denetim haline gelen gençlik Modernitenin paradigmasıdır.
ALİ ÇİÇEK
Kapitalist Modernite’de genç olmak her türlü kirli politikaların kurbanı olmak anlamına gelmektedir. Çünkü Kapitalist Modernite’de vicdan yoktur. Vicdanı olmayan bir sistemden, iyi bir şeyler beklemek kesinlikle doğru değildir. Kapitalist Modernite salt kendi çıkarlarını güttüğünden kaynaklı olağanca kendi kontrolünde, denetiminde olmasını istemektedir. Aktif, dinamik, kendi kimliğine sahip çıkan bir gençliği karşısında bulmak istemez. Kimlik gereği gençlik, sosyalist, devrimci bir karakterde olduğundan kaynaklı yaratmaya çalıştığı, iktidarcı sisteme zarar verebileceğini iyi bilmektedir.
Bu sebeplerden ötürü gençliğin üzerinde çok yoğun oyunlar oynanmaktadır. Deneğim kazanan egemenlerin son türevi Kapitalist Modernite oyunları nelerdir? Nasıl bu kadar etkili olabiliyor? Biraz bunu irdelediğimizde bütünen topluma uyguladığını özelde gençliğin olduğunu görmek mümkün. Gençlik öyle bir hale getirilmişki ne yiyeceğinden tutalım ne düşüneceğine, neleri seveceğine, nelere karşı ilgi duyacağına, nasıl yaşayacağına kadar hepsinin belirleyicisi sistem olmuştur. Kendisi dışında herşey olabileceğine hazırlanmış olan kalıba konulmaktadır.
Yani iradenin hiç nüvesi bile olmayan bir gençlik yaratılıyor. Zaten kendi kadrosu onun elinde, diğerleriyse onun şekillendirmek istediği koyun misali hale getirmiştir. Kapitalist Modernite gençliği, sosyalist karakterinden uzaklaştırmak için elinden geleni yapıyor. Mesela gençlik alanına el atarken şunu düşünmüyor hani 16 yaşından sonra kendime entegre edeyim demiyor. Sistem daha çocukken üç yaşındayken el atıyor. Kendi paradigmasını, kendi devlet anlayışıyla taa çocuk yaşta el atıyor ve denetimi orada ele alıyor. Beli bir yaşa geldiğinde ise sorgulama yeteneği zayıflıyor. Sorgulama zayıf olduğundan kaynaklı da kendi kimliğine ulaşma durumu olmuyor. Burada iki sonuç ile karşılaşılıyor, ya onlar gibi yaşayacak yaşamını devam ettirebilecek, ya da avare bir kişilik olarak toplumun dışına itilecektir. Her iki durumda oluyor. Çevremizde onlarcası bulunmaktadır. Birinci duruma gelecek olursak sistemin kadrosu haline gelmiş genç belli bir zamandan sonra maneviyattan yoksun kaldığından kaynaklı da büyük moralsizlik yaşayıp depresyona girer, ya çıkar ya da teknik bir hal alır. İkinci durumdaysa toplumun dışına (Kapitalist Toplum) itilmiş gençler ise zaten başı beladan kurtulmuyor bir tarafdan uyuşturucu, çetecilik, yozlaşma, asi, avare başıboş bir şekilde var olan toplumun iyi kalan yönleride yok ederek kendi sonlarını hazırlamaktadırlar. Yani her iki durumda da son faciadır, toplumu yok etmektir, toplumsal dokuyu öldürmektir. Toplumsal dokunun bozulması gençliğin ve kadının üzerinden yürütülen bu tür yozlaştırıcı politikaların sonuç vermesinden kaynaklıdır. Kapitalist Modernite gençliği ne yaptığını bilmeyen, hantal, iradesiz, geleceğe dair düşüncesi olmayan, mekanik yani robotvari bir yaşam dayatılmasından ötürüdür. Buna karşı çıkan ise en ummadık yerlerde kendilerini görürler ve ne yapacaklarını bilmezler.
Kapitalist Modernitenin gençlik alanı üzerinde çalıştığı tek alan değildir şüphesiz. Ama en önemli alanlardan olduğunu vurgulamak gerekir. Mesala Kapitalist toplum sosyal, askeri, ekonomik, kültür, çevre(ekoloji), demokrasi, kadın gibi alanlarda yoğunca kendisini yaşatıyor, yaşatmaya da çalışmaktadır. Zaten bütünün bir parçasını irdeliyoruz. Gençlik en önemli ayağıdır. Şunu çok iyi bilmek gerekiyor ki sabah saat altıda işe gidip akşam saat altıda eve gelende, çetelere bulaşanda, ana kuzusu haline gelende, uyuşturucuya bulaşanda, güdülerin peşinden koşanda ve aklınıza gelen her neyse Kapitalist Modernitenin alçak politikalarının ürünleridirler. Yani kısacası sorgulama yeteneğini yitirmiş, iradesiz kılınmış, geleceğe ufku olmayan tamamıyle denetim haline gelen gençlik Modernitenin paradigmasıdır. Bir başka değişle gençleri politakadan yoksun bırakmaktır. Durum bu hale gelince de her türlü sömürüsünü gerçekleştirebilir, iktidarını sağlamlaştıra bilecektir.
Peki zehir saçan Kapitalist Moderniteden nasıl kurtulunur? Bunun Pan zehiri nedir?
Kapitalist Modernitenin zehirine karşı, pan zehir ise şüphesiz Önder Apo’nun yarattığı Demokratik Modernite dir. Demokratik Modernite de genç olmak ise kendi özüne asıl gerçek karakterine sorgulayıcı, coşkulu, iradeli, kendini tanımaya çalışan, yeninin peşinden koşan, eskinin küflenmiş olanı kabul etmeyen, her türlü sömürüyü reddeden, haksızlığa karşı olan, konulmaya çalışılan kabı kıran, buna karşı politikleşen vicdanlı hale gelen… kısacası sosyalistleşen, devrimcileşen, öz kimliğine kavuşandır.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik sorgulayıcı özelliğinden ötürü herşeyi kabul etmez arayışa girer doğruluna hakikatine ulaşmaya çalışır.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik iradelidir. İradesiyle katılım sağlar egemenlerin dayatmasına gelmez kendi olur.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik hazırlanmış kalıbı kabul etmez sınırsız evrenin sırları peşinde koşar.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik sömürüyü, sosyal adaletsizliği kabul etmez sömürüsüz düzeni adaletli olanında yer alır çünkü özellik gereği
eşitlikçidir.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik durağan değildir dinamiktir, dinamizimden ötürü hayatı canlandırır.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik merakından kaynaklı araştıran, derleyen üretendir.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik yarattığı değerlere sahip çıkar ölümüne savunur.
– Öz kimliğine kavuşmuş gençlik kendi toplumunu korumasına karşı en aktif savunma gücüdür.
Bu ve buna benzer sayamadığımız daha nice özellik gençliğin Demokratik Modernite’de karakterini oluşturur. Kapitalist Modernite’de durum
tam tersidir. Yani Kapitalist Modernite’de gençlik yoktur ölüdür. Sonuç olarak toplumun en dinamik gücü olan gençlik bu kimlikle yani kendi
öz kimliğiyle hareket ettiği müddetçe, Kapitalist Modernite’nin yaşanmaz hale getirdiği doğayı, azami kar kanunuyla sömürülen insanı, kadın
şahsında düşürülmüş toplumu bu durumdan çıkartıp en kutsal hale getirebilecek, ahlakileştirebilecek politikleştirebilecek en temel dinamik
güçlerden biridir.