Hüseyin Artos’tan Yarın elma kokacak bedenim şiiri ile Halepçe katliamı anlatılıyor…
YARIN ELMA KOKACAK BEDENİM
Yarın elma kokacak bedenim anne
Yarın Halepçe’de Ömer olacağım..
Kucağımda ikizlerden biri.
Elma kokacak bedenim anne
Her yeri saracak koku sonra
Sanki sen gibi kokacak ve içime çekeceğim onu
Sonra babam alıp çıkaracak beni dışarı
Koşacak sanki sonsuza kadar
Ve ben babamın kucağında
Elma koklayacağım anne
Daha süte doymamışken
Elma kokusuna doyacağım yarın Halepçe’de.
Hayallerim düşlerim ağıtlarda kalacak anne
Adıma stranlar yapılacak
Ağıtlar yükselecek ‘hawar hawar’ diye..
Seni düşüneceğim anne, ikizimi
Sıcacık bedenine doymamışken daha Beni nasıl senden ayırdılar diye..
Daha büyüyüp sokaklarda top oynayacaktık anne
Tozlu sokaklarda büyüyüp okula gidecektim daha
Sonra sonra ne isterdim biliyomusun anne
Bir gerilla olmayı
Bu üzerimize bombalar yağdıranlara kafa tutup
O ölü bedenimin intikamını almak için dağlara vuracaktım anne.
Dağlarda İsyan olacaktı adım
Soy adım Halepçe.
Bir türkü gibi dolaşacaktım dağlarında ülkemin
Özgür olacaktım anne, hep seni düşünerek
Sonra sonra bir gün intikam için koşacaktım Geliyê Teyarê’ye anne.
Orda 36 yiğit olacaktım.
36 can parçası
36 yürek
36 insan olacaktım.
Onlar da benim gibi elma kokusuyla boğuldu anne.
Yüreğimi orda 36 parçaya bölecektim.
Ordan kalkıp sahte sınırlara bölünmüş ülkemde kaçağa gidecektim.
Tam sınırı geçerken 34 can olacaktım anne Roboskê’de.
34 gencecik fidan 34 gül parçası…
Yarın elma kokacak bedenim anne.
Ama sen üzülme
Çocuklar elmayı özgürce yiyecek ülkemde birgün
Bunun sözünü veren binlerce çocuğun var bugün anne..
Hüseyin Artos